Zoo van het denken
gedichten
Peter Verhelst
Auteur:
Uitgegeven:
Amsterdam, 2011
Uitgeverij:
Taal:
Nederlands
Verschijningsdatum:
1 maart 2011
Indeling
Medium:
Boek
Fictie / Non-fictie:
Fictie
Trefwoord(en):
SISO:
c. 1880 - heden (875)
NUR:
Poëzie (306)
Codes
ISBN:
978-90-446-1757-3
EAN:
9789044617573
ASW:
Algemeen boek
Technische gegevens
Formaat (hoogte):
22 cm
Omvang:
115 pagina's
Bindwijze:
Ingenaaid
Flaptekst
Je komt op me zitten
met je rug naar me
toe
je buigt achterover,
in je ruggengraat
buigt een adder mee:

de twee kuiltjes in je onderrug
zijn ogen.

Ik hou me aan je adder vast.

Het beest en ik.

Hoe dieper we elkaar aankijken
des te beter voelen we
hoe we elkaar zijn

verloren.

Peter Verhelst is een van de meest gelauwerde auteurs van zijn generatie. Zijn vorige dichtbundel Nieuwe sterrenbeelden werd bekroond met de Herman de Coninckprijs en de Jan Campertprijs.

Over Nieuwe sterrenbeelden:
‘Wie bereid is het emotionele palet van Verhelst te ondergaan, komt terug van de meest waanzinnige reis en zal de mooiste zinnen van zijn leven lezen. Leze wie lezen kan: Nederlandstalige poëzie was zelden of nooit beter dan dit!’ - goddeau.com

‘Een prachtige, met vakmanschap geconcipieerde bundel.’ Jury Herman de Coninckprijs
Video

Video: Iris en Klaas Koppe

De dromen verzamelen van een stad was iets dat Peter Verhelst al lang wilde. Toen hij ongeveer een jaar geleden werd gevraagd stadsdichter van Gent te worden, wilde hij daar op ingaan als hij zo dat dromenvangersproject kon verwezenlijken. De beelden in de dromen die enkele honderden mensen inzonden, werden verzameld in een kleine schatkamer die een plaats krijgt in de nieuwe bibliotheek van Gent. De bedoeling is dat schrijvers, filmmakers en tekenaars die ruwe beelden gaan gebruiken.
Zelf deed hij dat in Nero, het stuk dat hij schreef en regisseerde en maakte met Wim Opbrouck. Die speelt Nero, een man die een wereld wil creëren die wordt geregeerd door schoonheid, door de wetten van poëzie en muziek. Nero gaat in première samen met Medea, zijn variant op het klassieke verhaal van een vrouw die zich wreekt op haar man door haar zonen te doden. Beide stukken vullen elkaar aan en sluiten voor Verhelst goed aan bij zijn romans. Die spelen zich ook af in een niet benoemde tijd, in een dromerige staat van zijn waarin moderne inzichten versmelten met antieke mythes en de taal zich onttrekt aan het realisme.
Bij het zoeken naar andere vormen dan het scheppen op papier werkt hij samen met beeldend kunstenaars, dansers, choreografen en fotografen… Zij bieden hem inspiratie. Zo leidden gesprekken met de beeldhouwer Johan Tahon tot een dichtbundel over dieren, Zoo van het denken, niet toevallig op de uitklapbare cover getooid met een foto van choreograaf Wim Vandekeybus en een paard. ‘De schoonheid van het dier en de pracht van het menselijk lichaam, twee dingen die mij mateloos fascineren.’
Opname: Gent, 13 mei 2011

Literaire adressenbank
Uitgever
Relevante links
Delen