Interview met Milou van der Will
‘Ik vind een “inzoomboek” erg interessant’
Door Guus Bauer (23 januari 2012)


Milou van der Will (1985) debuteerde in 2010 met de thriller Rood licht. Nu is er opnieuw een spannend boek van haar hand verschenen: Breekijzer.

Sam is achttien, net als zijn vriendinnetje Sophie. Ze hebben met veel moeite een klein huisje gevonden. Zij werkt in een kapsalon en hij in een sportschool. Totdat iemand uit het verleden opduikt die hij midden tussen de halters een paar flinke oplawaaien verkoopt. Niet zo gek, het is de minnaar van zijn moeder die zijn vader tot een wanhoopsdaad heeft gedreven: pa schoot twee jaar eerder zijn vrouw in de keuken dood en sloeg daarna de hand aan zichzelf.

Sam krijgt een werkstraf en wordt ontslagen. Dan maakt hij een verkeerde keuze om een goede reden. Hij gaat in op een voorstel van trainingsmaat Igor. Het is voor één keer en hij heeft geld nodig. Maar als professionele criminelen je eenmaal in hun macht hebben, laten ze niet eenvoudig meer los. Langzaam gaat hij kopje onder in de draaikolk. Van de belofte om elkaar altijd de waarheid te zeggen, komt niet veel terecht. Hij wil Sophie ontzien en zegt dat hij chauffeur is bij een rijke zakenman die vaak nog laat op pad is.

Hij is inderdaad nachten op pad, maar steelt dan luxe auto’s op bestelling. Sophie heeft ondertussen de dagboeken gevonden van Sams moeder en begint ze te lezen. Ze ontdekt mysterie op mysterie. Ondanks waarschuwingen van de bejaarde buurvrouw van het ouderlijk huis van Sam duikt ze diep in de geheimen en komt tot een gevaarlijke slotsom. Sam kan op een gegeven moment niet meer terug en betrekt zelfs zijn twee jaar jongere broertje Lucas bij zijn praktijken.

Een groot gedeelte van Breekijzer is vanuit mannelijk perspectief geschreven. Was dat lastig?
Ik ben natuurlijk nog steeds ook journalist en ben dus gewend om onderzoek te doen. Je moet vermijden dat je in stereotypen vervalt. Ik heb gesproken met een jongen die met veel moeite uit het circuit wist te stappen, voornamelijk doordat de bende door de recherche was opgerold. In eerste instantie was het een stroef gesprek, maar hij heeft me erg veel achtergrondinformatie gegeven.

Hoe ben je bij dit thema terechtgekomen?
Ik ben iemand die erg geïnteresseerd is in de kleine berichtjes in de krant. En ik wil dan altijd weten wat er achter zo’n berichtje schuilgaat. Bijvoorbeeld de gezinshulp die een jongetje heeft ontvoerd bij zijn moeder omdat ze dacht dat hij mishandeld werd. Wat heeft die vrouw tot die daad bewogen. Ik vind – ik verzin nu even een woord – een ‘inzoomboek’ erg interessant.

Was je al vanaf het begin van plan om de dagboeken van Lelie, de moeder van Sam, zo’n belangrijke rol te laten spelen?
Ik heb geëxperimenteerd met terugblikken door Sophie, maar vond dat het niet goed werkte. Ik wilde Lelie ook een stem geven. Over de dood heen, als het ware. Dankzij haar dagboeken komt de waarheid alsnog aan het licht.

Zoals het bij een goede thriller hoort, zet je de lezer tot op het laatst op het verkeerde been.
Ik heb de constructie van tevoren goed uitgedacht en bewust naar de finale toegewerkt. Een lezer die bij de les blijft, kan dankzij de dagboeken aanvoelen in welke richting het drama zich ontwikkelt. Toch hoop ik dat de echte toedracht nog een beetje onverwacht komt.
Delen
Koppelingen
Personen
Boeken
Meer interviews
Interview met Door Guus Bauer (22-03-2019)
Interview met Yves Petry Door Guus Bauer (15-03-2019)
Interview met Ron Wunderink Door Guus Bauer (04-03-2019)
Interview met Jón Kalman Stefánsson Door Guus Bauer (28-02-2019)
Interview met Tommy Orange Door Guus Bauer (19-02-2019)