Interview met Tessa de Loo
‘Jongeren schuren tegen het echte leven aan’
Door Guus Bauer (15 november 2011)


Bestsellerauteur Tessa de Loo is vooral bekend van haar debuutverhalenbundel De meisjes van de suikerwerkfabriek en van de roman De tweeling, waarvan de verfilming leidde tot een Oscarnominatie. Haar nieuwste roman heet Verraad me niet.

Michiel is dertien maar nog echt een kind, hoewel de puberteit voor de deur staat. Samen met zijn ouders en oudere broer Wolf woont hij in een pittoresk dorp aan een rivier. Op een dag pleegt een groepje hangjongeren een gewelddaad, uit verveling maar ook uit wraak. Wolf is ook bij de kloppartij. Michiel is ongewild getuige. ’s Avonds komt Wolf aan het bed van Michiel zitten en maakt hem duidelijk dat hij over het voorval moet zwijgen. Broers verraden elkaar nu eenmaal niet!

Sommige critici vinden dit een Young Adult boek.
‘Omdat hoofdpersoon Michiel dertien is? Dat is die behoefte om etiketten te plakken, maar het is gewoon een roman voor volwassenen. Mijn vorige roman Harlekino vond men met meer dan vijfhonderd pagina’s weer veel te dik. Verraad me niet is qua omvang goed te behappen. Ik heb overigens geen bezwaar tegen de kwalificatie Young Adult als jongeren daardoor het boek gaan lezen.’

Vanwege de thematiek?
‘Ja, Michiel zit, zoals dat zo mooi heet, in een “double bound” situatie. Hij heeft gezien dat Wolf iemand in elkaar heeft geslagen. Natuurlijk houdt hij van zijn broer, maar hij ontdekt ook dat hij een geweten heeft. Het wordt voor hem nog ingewikkelder als het geestelijk gehandicapte broertje van zijn beste, en enige, vriendin de schuld krijgt. En daarnaast doemen de dilemma’s van de puberteit aan de horizon op.’

Wederom iemand die op een tweesprong staat in deze roman?
‘Het maken van morele keuzes is wel een terugkerend thema in mijn werk. Misschien is het voor mij zelfs een van de belangrijkste beweegredenen om te schrijven. Wat Michiel ook beslist, zijn leven zal definitief een andere wending nemen. Dit is een dermate ingrijpende gebeurtenis dat je die niet zo maar even weg kunt moffelen. Niet alles leent zich voor ontkenning. Stel dat hij zijn mond houdt. Dan zal het later in zijn leven als een boemerang terugkomen.’

Jongeren onderschatten de gevolgen van hun acties?
‘Niet voor niets heeft Wolf het de hele tijd over “een geintje”. Jongeren schuren tegen het echte leven aan. Ze onderschatten de consequenties van hun daden. Het is als een steen die in het water wordt gegooid: als door groepsgedrag iemand sterft lijden de families van alle betrokkenen daaronder. Kinderen worden nu schoksgewijs groot. Er wordt misschien te vroeg al te veel van hun bevattingsvermogen verwacht. De media, het internet, de computerspelletjes spelen daar een belangrijke rol in…’

De rol van de ouders van Wolf en Michiel is ook dubieus?
‘Er is vaak een gebrek aan echte aandacht bij de carrièreouders. Wolf, vier jaar ouder dan Michiel, komt en gaat wanneer het hem past. De onverschilligheid van ouders wordt nogal eens voor tolerantie aangezien. “Ach, we zijn toch allemaal jong geweest,” hoor je dan. Dat is soft en quasi-tolerant. In dat kader is de kritiek dat mijn personages slechts een kant van hun persoonlijkheid laten zien onterecht. In deze roman wilde ik het langs elkaar heen leven in de samenleving weergeven. Als contrast waaieren de emoties van hoofdpersoon Michiel alle kanten op.’

Je woont al jaren in Portugal. Heb je een kijk van buitenaf nodig om dit zo duidelijk aan de kaak te stellen?
Soms zie je dingen scherper van een afstand. Ik ontvang in Portugal een Nederlandse televisiezender: BVN. Zo kan ik toch volgen wat er zoal gebeurt. Een jaar geleden trof me het bericht dat het alcohol- en drugsmisbruik onder tieners in Nederland het hoogste van heel Europa is. Vroeger heb ik zelf in verschillende dorpen in Nederland gewoond. Zo heb ik bijvoorbeeld meegemaakt dat brommerjeugd de boel terroriseerde omdat er niets te beleven viel. Ook toen al reageerden hun ouders onverschillig. Deze herinneringen zijn vanzelf in Verraad me niet terechtgekomen. Het platteland is niet altijd zo idyllisch als het lijkt…’
Delen
Koppelingen
Personen
Boeken
Meer interviews
Interview met Chrétien Breukers Door Guus Bauer (27-11-2019)
Interview met Marijke Schermer Door Guus Bauer (13-11-2019)
Interview met David de Poel over Frans Pointl Door Guus Bauer (01-10-2019)
Interview met Robert Pollack Door Guus Bauer (20-09-2019)
Interview met Max Porter Door Guus Bauer (03-07-2019)