Inktaap 2017

Details:


Connie Palmen ontving de prijs op woensdag 15 maart 2017 in deSingel te Antwerpen in het bijzijn van duizend scholieren.

Haar roman werd door ruim 1.500 scholieren uit Nederland, Vlaanderen, Suriname, Aruba én Curaçao uitgeroepen tot absolute favoriet.



Uitreikingsrapport:


Juryrapport De Inktaap 2017:

In tijden waarin men soms liever fake news en alternative truths wil brouwen, richten wij ons tot literatuur. Niet om de realiteit te ontvluchten, wel om de reis van ons leven te doen, en door de vele ontmoetingen en ervaringen sterker in onze schoenen te staan. Dit jaar gingen we in 1001 bladzijden heen en terug van Nederland naar Suriname, Engeland, Zuiden Noord-Amerika. En we beleefden de reis niet alleen.

Met Jeroen Brouwers gingen we op internaat. We speelden er voetbal met Mark en Wil, verstopten ons achter Bonaventura en probeerden Mansuetus en zijn hout te vermijden. We schrokken van wat zich achter gesloten deuren afspeelt, maar wisten ook niet meteen wat te doen: zwijgen en medeplichtig zijn of de waarheid aan het licht brengen, met alle gevolgen van dien?

Bij Tessa Leuwsha was het op het eerste gezicht een pak gezelliger: ze stelde ons voor aan haar hele familie, zon, taart en koffie incluis. Maar er waren ook hier onderwerpen waarover men liever niet sprak: slavernij, armoede en cultuurverschillen. Toch werd Fansi’s stilte doorbroken en een hele nieuwe wereld ging voor ons open.

Connie Palmen liet ons dan weer kopje-onder gaan in de gedachtenstroom van Ted Hughes. Vanuit zijn ogen herbeleefden we het verleden dat hij met Sylvia Plath deelde, zijn bruid. Voor altijd en eeuwig. Met een stormachtige liefde, want een vos en een vogel, hoe zeggen zij het?

Ten slotte vlogen we ver weg van dat alles met Hagar Peeters , Malva en de condor. Ook hier kregen we een nieuwe blik op een bekende dichter, en leerden we dat het licht aan het eind van de tunnel prachtig en verdrietig tegelijkertijd is.


Omdat onze woordenschat uitgebreid werd

Omdat de schrijfstijl erg bijzonder is

Omdat het boek aanzet om zelf nog meer over het onderwerp te weten te Komen

Omdat het boek nog lang door je hoofd blijft spoken

Omdat je steeds meer en meer wordt meegezogen door het verhaal

Omdat het aangrijpend en meeslepend is

Omdat het een van de boeken is die je nooit zal vergeten

Omdat er een boeiend perspectief op de gebeurtenissen weergegeven Wordt

Omdat er op elke bladzijde wel iets nieuws of sensationeels gebeurt

Omdat het een intertekstueel en gelaagd boek is

Omdat je helemaal in de huid van de protagonist kan kruipen

Omdat er liefde, angst, pijn en verdriet in zit

Omdat het hoofdpersonage een antiheld is

Omdat het je doet voelen

Omdat het je doet geloven

Omdat het boek betovert, niet alleen met de charme van het hoofdpersonage, maar ook met taalgebruik

Omdat het leven poëzie is

Omdat wij helemaal ingepalmd werden

Omdat zowel de vos als de vogel nu eindelijk gehoord zijn

Daarom, en om vele andere redenen, gaat De Inktaap 2017 naar Jij zegt het van Connie Palmen!



Winnaar

  • Connie Palmen - Jij zegt het

    Jij zegt het en wij lezen het. Jij zegt het en wij slingeren heen en weer. Tussen vernietiging en groei. Tussen fictie en werkelijkheid. Tussen liefde en leed. Connie Palmen sleurt ons mee in een wankele relatie die de balans zoekt tussen hevige strijd en passionele liefde. Ze biedt ons een compleet nieuwe kijk op het veelbesproken liefdesleven van Sylvia Plath en Ted Hughes, waarvan we ondertussen allemaal weten hoe tragisch het afliep. Maar dit boek is heel wat meer dan een alternatieve biografie - niet te verwarren met alternative truth . Jij zegt het is een aangrijpend verhaal, waarbij je helemaal vergeet dat het niet Ted zelf is die je hoort.

    Je duikt kopje-onder in zijn gedachten en maakt zijn worstelingen, geluk en tegenslagen van dichtbij mee. Je ervaart de liefde tussen Ted en Sylvia en voor de literatuur, de angst voor de dood en het leven, de pijn van jezelf en anderen. Door Connies schrijven word je meteen ingepalmd. Je krijgt een spectaculaire schrijfstijl voorgeschoteld, die bomvol symboliek - dieren, God, vaders - zit, maar nooit zweverig wordt. Die poëtisch en ingetogen is. Velen van ons werden nieuwsgierig naar werk van Hughes en Plath en ook dit boek brak onze leefwereld open. Een heftige, overrompelende liefde als ode aan het leven, in zijn mooie en pijnlijke momenten.



Genomineerd

  • Jeroen Brouwers - Het hout

    Rapport Jeroen Brouwers:
    In Het hout worden jongens met harde hand onderwezen en opgevoed, al blijken de monniken zelf niet altijd even heilig. Je moet dan maar pater in een klooster zijn waar je het niet zo naar je zin hebt. Brouwers geeft de gedachtegang weer van een broeder die toeziet hoe onschuldige kinderen worden misbruikt met het alom gevreesde hout en katapulteert ons naar een totaal andere wereld. Toch snijdt hij in het boek een actueel vraagstuk aan: wat doen wanneer je getuige bent van onrecht? We zien Bonaventura heel lang worstelen - soms wordt het ons als lezer te veel - ‘Doe dan toch wat, man!’. Maar uiteindelijk ontkiemt de opstand. Het hoopvolle, filmische einde helpt ons de afgrijselijke mishandelingen overwinnen, wat nodig is. Door het ik-perspectief beleef je het boek namelijk erg intens, word je helemaal naar de diepte van Het hout getrokken. Ook het ontbreken van aanhalingstekens helpt daarbij. De Duitse woorden herinneren aan de gruwel van de Tweede Wereldoorlog en verdubbelen zo de aangrijpende gebeurtenissen. De schrijfstijl komt uniek over en Middeleeuwse nachtmerries voor jongens zijn - geloven wij - nooit eerder beschreven. Of toch nog nooit eerder zo beeldend, sferisch en realistisch beschreven. Je wil wegkijken, maar je kan het niet.

    Op onze Orbea Opal 20 raceten wij door dit verhaal vol duizelingwekkende beelden, de zinnen als zweepslagen achter ons. Het hout legt iets bloot dat voorheen altijd verborgen was en doorbreekt taboes. We geloven dat dit verhaal de stilte voorgoed doorbroken heeft. Het heeft in ieder geval onze eigen blik opengebroken. Het hout is ein Grosses Buch. Jeroen Brouwers schreef een boek. Hij weet hoe dat moet.



  • Tessa Leuwsha - Fansi's stilte

    Rapport Tessa Leuwsha:
    Fansi’s stilte zal misschien nooit helemaal doorbroken worden, en volgens ons is dat ook niet erg. De reis is in dit geval belangrijker dan de eindbestemming, want onderweg verbreed je opnieuw je blik. Natuurlijk is het reisgezelschap ook belangrijk, maar dat zat hier wel goed! Samen met Tessa Leuwsha maak je een prachtige reis doorheen Suriname, maar ook door de tijd, op zoek naar het verhaal achter het sterke, zwijgzame moesje. Veel meer dan een biografie onthult het boek een kleurrijk verhaal, met verschillende perspectieven, personages en puzzelstukjes. Een boek dat je wereldbeeld openscheurt - en niet altijd subtiel.

    Integendeel: in heldere, vlotte zinnen, met foto’s, feiten en Sranan Tongo. Zo leer je zonder dat je het merkt heel wat bij. In dit boek geen tierlantijntjes of sensationele verzinsels om het verhaal aan te dikken, want dat is al bijzonder genoeg op zich. In het verleden op zoektocht gaan, is namelijk altijd spannend, of het nu om je oma gaat, je afkomst of nog iets heel anders. De kunst is om het ook voor een ander bijzonder te maken!

    Dit boek heeft voor ons zowel een grote persoonlijke als historische waarde. We ontdekten dat onze wereld helemaal niet zo vanzelfsprekend is, en dat het verleden altijd verbonden is met het heden. De impact van voorbije zaken of personen die we missen, kan blijven doorwerken tot vandaag. We werden vooral geïnspireerd: We kunnen allemaal onze eigen stiltes invullen - wat er nog niet bestaat, maken we vanaf nu gewoon zelf!



  • Hagar Peeters - Malva

    Rapport Hagar Peeters:
    Ook Hagar Peeters werpt nieuw licht op een bekende Dichter. In haar bijzonder poëtische schrijfstijl roept ze Malva opnieuw tot leven, want in haar korte leven heeft zij weinig kunnen zeggen. De lezers worden aangesproken door Malfje en ze neemt ons mee op sleeptouw, als alwetende verteller die ons probleemloos heen en weer door de tijd en ruimte voert, tot de verste uithoeken van de hemel. Als een condor zweven we mee in dit bijzonder unieke verhaal. We proeven de poëzie in de pen van Peeters, wat past in een verhaal over een Grote Dichter.

    Ook Malva blinkt uit omwille van de prachtige, poëtische schrijfstijl, daarover zijn we het allemaal eens. En ook hier vinden we verdriet en onrecht. Maar er zijn altijd die kleine lichtpuntjes in het boek: humor en ironie, een bonte verzameling personages en de troost die we aan het eind van de tunnel vinden. Een waar literair kunstwerk van een auteur die van alle markten thuis is!



Naar de overzichtspagina

Delen