Charlotte Van den Broeck
Charlotte Van den Broeck (1991) behaalde de master taal- en letterkunde Engels-Duits en volgt nu de opleiding Woordkunst aan het conservatorium van Antwerpen. Ze stond twee keer in de top 100 van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd en publiceerde in Het Liegend Konijn. Als performing poet heeft ze al de nodige naam gemaakt. Bij het verschijnen van de bundel Kameleon stond ze al meteen in de line-up van Saint Amour 2015.

Perfecte titel
Charlotte Van den Broeck verdiende haar sporen op diverse podia en de daar verworven naamsbekendheid zette haar debuutbundel Kameleon de nodige kracht bij. Kameleon lijkt overigens de perfecte titel voor een debuutbundel. Een kameleon heeft de kwaliteit wisselvallig te zijn: het dier neemt wisselende kleuren aan, afhankelijk van de omgeving waarin het zich bevindt.

Identiteit
Door haar debuutbundel deze titel mee te geven, lijkt Charlotte Van den Broeck zich bewust van het feit dat niet alle gedichten even sterk zijn, maar wel tot haar identiteit behoren. De mogelijke kritiek die ze met deze opstelling ondervangt, staat ver af van de Schein des Naiven die Friedrich Schiller in het motto dat aan de bundel voorafgaat aan het vrouwelijk geslacht toeschrijft.

Het eigene
Tegelijkertijd is die veranderlijke en inwisselbare identiteit van de kameleon een aangewezen beeld dat de zoektocht naar een vrouwelijke identiteit die in deze bundel centraal staat, mooi samenvat. De gedichten gaan over landschappen, de relatie met de grootvader, die met de geliefde en vooral die met de moeder, maar telkens duikt er ook een ik op dat zoekt naar een identiteit. Die identiteit verschijnt echter als iets moeilijk bereikbaars omdat ze besloten ligt in een proces van voortdurende aanpassing aan het ander en de andere (‘Ik kom nochtans in allerlei smaken’ luidt het in het gedicht ‘Charlottepudding’), en afzetting hiertegen (‘de moeder is een steen’ stelt een vers in ‘Genealogie’). De verovering van het eigene schuilt in die double bind die een kameleon dagelijks in de praktijk brengt.

Grotere samenhang
De gedichten hebben slechts een schijnbare naïviteit. Ze lijken geschreven als een directe neerslag van podiumpoëzie, maar vertonen onderhuids toch ook effecten die op een grotere samenhang en thematiek wijzen. Ze zijn lyrisch in de zin van een breed uitwaaierende zegging die bol staat van verrassende beelden, maar ook in de herneming van beelden, zoals dat van de steen in wisselende contexten, die de lezer dwingt tot herlezen en terugbladeren.

Met Kameleon schreef Charlotte Van den Broeck een geslaagde en beloftevolle debuutbundel.

Tekst: Patrick Peeters.
Foto: Koen Broos.

De bundel Kameleon (De Arbeiderspers, 2015)

Kameleon onderneemt een roadtrip naar een mogelijke vrouwelijke identiteit, die ergens tussen lichaam en taal geconstrueerd wordt. Via een veelheid aan herinneringen, gedaanten en landschappen wordt - als kon het bereisd worden - het domein van een meisjeslichaam verkend, en steeds weerklinkt dezelfde, naïeve wens naar een symbiotisch bestaan, dat - ondanks de rekbaarheid van poëzie - net niet bereikt kan worden.

Een gedicht uit Kameleon

Genealogie


Een tong likt aan een vinger, de wind
raakt slechts één kant

de vinger roert in het hars van de schoot
prikt de vliezen door

en ik dring mezelf de wereld op.
Later wijs ik in de kleedkamer

verwijten naar de kinderen met een uitpuilende navel
omdat ze nog een stukje moeder dragen

en de moeder is een steen. Ze zullen zinken
in het zwembad, maar ik zeg het niet.

Zo rijgen we ons aan elkaar
met de restjes amber uit een vorig lichaam.

Ik kleef nergens aan.



Video’s









Juryrapport Herman de Coninckprijs 2016


Te midden van de gevestigde namen debuteerden in 2015 enkele veelbelovende dichters. Ook zij zoeken met hun beeldtaal naar een eigen weg, zowel in het literaire veld als in de wereld om hen heen. Het meest onder de indruk was de jury – bestaande uit Cathérine De Kock, Jeroen Dera, Saskia Scheltjens en Hilde Verbreuken onder voorzitting van Bas Kwakman – van het werk van Charlotte Van den Broeck. Dat verraadt niet alleen een bewonderenswaardige maturiteit, maar toont ook bij uitstek hoezeer poëzie aan de hand van verrassende beelden een alternatieve wereld kan creëren. De debuutprijs 2016 gaat dan ook naar haar bundel Kameleon.

De jury van de Herman de Coninckprijs 2016:
Bas Kwakman, voorzitter
Cathérine De Kock
Jeroen Dera
Saskia Scheltjens
Hilde Verbreuken

Naar de overzichtspagina

Delen