Aangeraakt van Emma Fasol
Recensie door Guus Bauer (7 oktober 2009)

Zodra je de debuutroman Aangeraakt van Emma Fasol (1968) onder ogen krijgt en de flaptekst leest, is het eerste waar je aan denkt het ietwat larmoyante nummer uit de jaren zeventig van Mary MacGregor ‘Torn between two lovers’. Een vrouw die alles heeft – een succesvolle man, een grappig zoontje en een mooi huis – zet dat alles op het spel met een buitenechtelijke relatie. Normaal zou je met enige angst en beven een dergelijke ‘relatieroman’ openslaan, maar de schrijfster heeft de verhaallijnen doordacht gecomponeerd. Zij hanteert daarbij een opvallend verzorgd proza. Geen stortvloed aan bijvoeglijke naamwoorden. De dialogen zijn levensecht. Nergens hoef je bang te zijn dat je tanden versuikeren door sentimentaliteit.

Het is een boek over een vrouw die tegen wil en dank wordt ‘opgedeeld’ in twee werelden. De voor velen herkenbare worsteling maakt dit boek sterk. De personages worden zeer geloofwaardig neergezet. Schuld, twijfel, lust, niets menselijks is hen vreemd.

Hoofdpersoon Ezra is bijna veertig jaar wanneer ze bij een aanrijding die ze veroorzaakt een jongere man ontmoet: Tijs. Ondanks dat er nauwelijks schade is, wisselen ze mobiele telefoonnummers uit. Al in die scène schetst de schrijfster heel overtuigend de onontkoombaarheid van de situatie. De volgende dag stuurt Tijs een sms’je. Dat is het begin van Ezra’s vraag- en antwoordspel met zichzelf.

Knap verweven zijn ook de flashbacks naar het ouderlijk huis van Ezra. Haar vader is er met zijn secretaresse vandoor gegaan, zijn vrouw achterlatend met drie jonge kinderen. Telkens vraagt Ezra zich af hoe ze nu voor zichzelf kan verantwoorden, wat ze haar vader altijd heeft verweten. Mooi in dit boek is dat door haar eigen overspel Ezra dichter naar haar dan al overleden vader toegroeit. Er ontstaat enig begrip. De nuance van de volwassenheid. Dat levert prachtige scènes op wanneer ze, op zoek naar zichzelf, op visite gaat bij de vriendin van haar vader. Het ongemak spat van de pagina’s af. Een geslaagd debuut. Absoluut ook een ‘good read’.