Dubbele lading van Juli Aboikoni
Recensie door Bert Trompenburg (13 november 2009)

Bijlmerrampmysterie ontrafeld!

Dat was de kop op de voorpagina van Het Parool van 27 augustus jongstleden. De rijksrecherche heeft namelijk dit jaar in het geheim weer maanden onderzoek gedaan op de plek waar op 4 oktober 1992 een vrachtvliegtuig van El Al zich in een flat in Amsterdam Zuid-Oost boorde. Terug van weg geweest: mannen in witte pakken en speculaties over de lading. Burgemeester Job Cohen en de GGD waren er rap bij om te zeggen ‘dat er geen reden tot zorg is’. Toch zijn er ook nu weer giftige stoffen gevonden. Al is de concentratie niet meer precies vast te stellen omdat het bewijsmateriaal toentertijd ‘verdampt’ is of niet geregistreerd. Voer voor complottheorieën.

Juli Aboikoni (Joodse vader, Surinaamse moeder, 1974, 4 oktober !) schreef onlangs over de Bijlmerramp een roman: Dubbele lading. Een intrigerend boek, dat je met recht ook een literaire thriller zou kunnen noemen. Het begint al bij de eerste zin op de achterkant: ‘Wat heeft de Mexicaanse griep te maken met de Bijlmerramp?’ Op het oog niets, maar toch wil je direct weten hoe in de roman het verband wordt gelegd.

In compacte hoofdstukken geven geheimagente Esther Goldstoff, haar broer de journalist David, die een opvallende gedaantewisseling ondergaat, de flatbewoonster Lisandra, burgemeester Ed van Thijn en ‘de mannen in witte pakken’ elk hun eigen visie op de ramp. De schrijfster heeft een heldere en opvallend volwassen stijl, die hier en daar aangenaam sarcastisch is. Door haar achtergrond zijn de personages, zowel in de Bijlmermeer als in de ‘nieuwe Jodenbuurt’ Buitenveldert, zeer geloofwaardig.

Zij schuwt daarbij de zelfspot niet. De verhaallijnen zijn mooi verweven. Daardoor heeft Aboikoni maar weinig cliffhangers nodig om uit te nodigen tot doorlezen. Een spannend boek met humor. En ook nog fantasievol. Een originele combinatie. Het antwoord van een Surinaamse schrijfster op Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje?