Het huis van de zachtmoedige mannen van Kathy Hepinstall
Recensie door Jef van Gool (4 juli 2007)
Wat is een zachtmoedige man? De Amerikaanse schrijfster Kathy Hepinstall noemt Abraham Lincoln, Jimmy Carter en Jimmy Stewart voorbeelden van zachtmoedige mannen. Zij heeft enig recht van spreken. In haar debuutroman Het huis van de zachtmoedige mannen, een uitgave van Luitingh-Sijthoff, heeft zij een huis van de liefde bevolkt met louter zachtmoedige mannen. Dat huis is gelegen in de bossen van Louisiana. Vrouwen kunnen er terecht voor een vorm van liefde, waarin hoffelijkheid en tederheid de toon aangeven. De mannen in het huis zijn bereid naar hen te luisteren, hen het hof te maken, hen te strelen en te kussen. Maar geslachtsgemeenschap is uit den boze. Die wordt door Leon Olen gezien als ‘een van nature gewelddadige daad’.

Mr. Olen heeft het huis gesticht als een vorm van boetedoening tegenover zijn vrouw, die hij zozeer verwaarloosde dat zij hem had verlaten. De zachtmoedige mannen die er een toevlucht vinden, zijn geen doetjes van nature. Ze hebben de wereld de rug toegekeerd om met zichzelf in het reine te komen. Ze worden gekweld door het leed waarvan ze getuige zijn geweest (vooral in de oorlog, de roman speelt in de jaren veertig) of dat ze anderen, in het bijzonder vrouwen, hebben aangedaan. Op een dag neemt ook Justin, teruggekeerd uit de oorlog, er zijn intrek. Hij doet dat uit wroeging om het feit dat hij tijdens zijn militaire training in de bossen daar met twee anderen een meisje van zestien had verkracht.

Dat meisje was Charlotte Gravin. De verkrachting greep haar zo aan dat ze sindsdien nooit meer een woord heeft gesproken. Tot overmaat van ramp werd ze zwanger. Nadat ze in het geheim in het bos was bevallen, had ze de baby, ‘deze zoon van drie vaders’, er achtergelaten. Hij was gevonden door de dochter van Olen, een vrouw met zo’n poetsmanie dat ze regelmatig de stronken van de eikenbomen loopt te soppen. Zij had het jongetje meegenomen naar het huis van haar vader.

Als Charlotte na zeven jaar de moed vindt daar op bezoek te gaan, herkent Justin haar meteen. Omdat zij geblinddoekt was, herkent zij hem niet en voelt zich tot hem aangetrokken. Als hun liefde hechter wordt, vinden ze met en bij elkaar de kracht uit te groeien boven wat in het verleden is gebeurd. Dat klinkt zoeterig en ís het ook, maar toch is dit geen romantische draak. Daarvoor is het spel van al die gekwetste personages, die elk een geheim meedragen en een demon moeten uitdrijven, te gelaagd.

Bron: Camé Magazine