Literaire videos en podcasts
Maarten Asscher Door: Iris en Klaas Koppe
Wat is Nederland voor land als je je rond het thema water in de geschiedenis, de cultuur en het landschap ervan gaat verdiepen? H2Olland is het resultaat van de persoonlijke zoektocht die Maarten Asscher in een mengeling van trots en ironie, van nieuwsgierigheid en verwondering heeft ondernomen naar een antwoord op die vraag. Daarbij gaat het hem onder meer om de Afsluitdijk, ‘een genadeloos naakt mes in het water’, om Pampus, de Velsertunnel, de rivierbruggen over de Maas, de Rijn en de Waal en om natuurlijke fenomenen als Schiermonnikoog en het voormalig eiland Schokeiland. Achter de bekende clichés daarover gaan schitterende verhalen schuil, met echte helden en heldinnen. Die heeft hij willen behoeden voor de vergetelheid.
Opname: Afsluitdijk, 23 mei 2009
Joost Baars Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 24-05-2017)
Erik Jan Harmens in gesprek met Joost Baars, die begin dit jaar debuteerde met de dichtbundel 'Binnenplaats', waarmee hij genomineerd is voor de C. Buddingh-prijs voor beste poëziedebuut. Uitreiking van deze prijs is op donderdag 1 juni tijdens het Poetry International Festival in Rotterdam. "Ik heb mezelf voorgenomen om niet meer iets te schrijven zoekend naar bevestiging dat het goed is."
Jan-Hendrik Bakker Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 24-10-2011)
Door het schrijven van Welkom in Megapolis : denken over wonen, stad en toekomst (2008) is de filosoof Jan-Hendrik Bakker zich gaan interesseren voor de betekenis die plekken hebben voor mensen. Dat voerde hem naar een ander begrip, een abstract begrip dat tegelijk de basis is van ons leven en denken: grond. Bij het schrijven van beschouwingen daarover ontdekte hij dat hij niet achter zijn bureau kon blijven zitten, dat hij moest spreken met mensen die als het ware proefondervindelijk met grond te maken hebben, met stadsarcheologen maar ook met begrafenisondernemers en doodgravers.
Mensen zouden zich meer moeten realiseren wat grond voor hen betekent. Dat grond ook een mentale betekenis kan hebben, illustreert hij op de plek bij de Nieuwe Kerk in Den Haag waar Spinoza korte tijd begraven heeft gelegen. Voor hem heeft die plek te maken met het lot van de Wassenaarse dichteres en tekenares Rietje Raaphorst, over wie hij in Grond het essay ‘Zandkorrels : over Spinoza en een verlamde dichteres’ schreef. Ernstig ziek, wist zij dat ze heel vroeg moest sterven. De titel van het essay verwijst naar een song van Bob Dylan, ‘Every Grain of Sand’. Alles in deze wereld hangt met elkaar samen, tot in de kleinste details.
Gerbrand Bakker Door: Iris en Klaas Koppe
De teller staat voor Gerbrand Bakker inmiddels op dertig. Dertig vertalingen en aangekondigde vertalingen van Boven is het stil. Het winnen van de wereldwijd hoog aangeschreven International IMPAC Dublin Literary Award is niet vreemd aan dit succes. Het heeft de schrijver in het buitenland bekender gemaakt dan in eigen land. Een paar maanden nadat in 2006 zijn debuutroman was uitgekomen en hij zich schrijver mocht noemen, voltooide hij de driejarige opleiding tot hovenier. Hij was die begonnen omdat hij ‘iets met bomen’ heeft. Als schrijver rest hem nu slechts de tijd om ‘eindredacteur van tuinen’ te zijn. Hij houdt van het Westfriese landschap, maar eigenlijk vooral van de lucht erboven, van de ruimte, van de leegheid. Die is in wezen niet anders dan de ruimte in Wales, waarover het gaat in zijn nieuwe roman De omweg.
Schrijver, hovenier en tot 2002 wedstrijdschaatser. Gecoacht door Gerard Kemkers, reed hij in Collalbo de 10 kilometer in 16.37.42, waarmee hij 927ste staat op de all time ranglijst van alle Nederlandse schaatsers. Eigenlijk vooral sprinter deed hij 41.92 over de 500 meter en 2.11 over de 1500 meter. Nu geeft hij op de Jaap Edenbaan elke dinsdag schaatsles.
Opname: Jaap Edenbaan, 30 november 2010 / Zuiderwoude, 3 december 2010.
Maria Barnas Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 12-04-2017)
“De vader voert geen gesprek met zijn dochter, maar het is misschien wel beste wat hij op dat moment kan. Hij kan zijn vaderrol niet vervullen, maar deelt wel, in de mate waarin hij dat kan, zijn diepste gedachten met haar.”

Erik Jan Harmens sprak met Maria Barnas over haar pas verschenen roman Altijd Augustus, die verscheen bij uitgeverij Van Oorschot.
Guus Bauer Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 16-09-2011)
‘Je kunt er beter zevenduizend omleggen dan eentje.’ Dat kreeg een advocaat die vaak voor het Strafhof in Den Haag werkt, te horen van een ‘gewone’ moordenaar. Die verwees daarmee naar de omstandigheden in het Paviljoen in Scheveningen waar de verdachten van misdaden tegen de menselijkheid zich ophouden. Staande voor de gevangenis in Scheveningen, vertelt Guus Bauer over zijn nieuwe roman Dictators op de thee. Daarin brengt hij alle dictators van de wereld samen in een geïsoleerd flatgebouw in de oerbossen van Tsjecho-Slowakije. Hoe gedragen de Mugabes en Kim Jung-uns van deze wereld zich als ze geen macht kunnen uitoefenen over hun omgeving en uniformen moeten maken voor de VN? Dat flatgebouw bestaat overigens echt. Eind jaren ’60 werd het gebouwd voor de inwoners van drie gehuchten die plaats moesten maken voor een militair terrein. Dictators op de thee past, na De tuinman van Niemandsland en Heimwee heeft een kleur, in het rijtje boeken van Bauer over het Oostblok en de val van de Muur. Hij vertelt ook waarom zijn toch al niet geringe drive om te lezen en erover te schrijven nu nog veel groter is dan anders. De afgelopen maand heeft hij niet minder dan 22 auteurs geïnterviewd.
Simone Atangana Bekono Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 23-02-2018)
“Je lichaam is echt een heel raar ding.” Simone Atangana Bekono (1991) ging in gesprek met Erik Jan Harmens over haar dichtbundel Hoe de eerste vonken zichtbaar waren die deze winter verscheen bij Lebowski.
Abdelkader Benali Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 15-03-2018)
Erik Jan Harmens sprak met Abdelkader Benali over zijn dichtbundel 'Wax Hollandais', over schrijven, slagen en falen, hardlopen en viscose. "Ik geniet van de afwezigheid van de angst."
Abdelkader Benali Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 11-01-2014)
Bij het hardlopen is de eerste kilometer voor Abdelkader Banali het zwaarst, omdat hij nog moet wennen aan het ritme, aan de ondergrond, eigenlijk vooral omdat hij zich nog verveelt. Pas daarna komt hij in de flow van het lopen. Bij een wedstrijd gaat het hem in de tweede helft altijd veel beter dan in de eerste. Zo is het ook met het schrijven. Pas als hij in de flow komt, als alles op zijn plaats gaat vallen, verdwijnt de tegenzin waarmee hij is begonnen. Ook schrijven is een wedstrijd. Hij schrijft niet om zich te vermaken maar om te winnen.
Schrijven en hardlopen horen bij de weinige dingen waarbij hij zich niet verveelt, waarin hij zich gelukkig voelt. Als hij reist, kan hij zich ook wel vervelen, maar dan op een manier die hem gelukkig maakt. Dat heeft alles met de vrijheid van het reizen te maken. Zijn eerste reis, op zijn vierde, van een dorpje aan zee in Marokko naar de wereldhavenstad Rotterdam, was meteen zijn allergrootste, een reis die zijn hele leven heeft bepaald.
Met de winnaars van de schrijfwedstrijd die de CPNB in het kader van de Boekenweek met de bibliotheken organiseert, maakt hij die reis in omgekeerde volgorde. Hij wil ze laten kennismaken met het natuurlijke landschap van Marokko dat hem als kind heeft gevoed. Veel van de personages in zijn werk zijn reizigers die zich laten inspireren door het landschap. In die zin zijn veel van zijn boeken autobiografisch.

Opname: Egmond, 11 januari 2014 en Amsterdam, 17 januari 2014.
Mohammed Benzakour Door: Iris Koppe en Joey Boink (Datum opname: 18-04-2013)
‘Mijn dorpje,’ noemt Mohammed Benzakour Zwijndrecht, waar hij sinds de komst naar Nederland in 1974 met tussenpozen heeft gewoond. Er is bijna geen afleiding, ook niet in de vorm van een theater of een bioscoop, zodat er alle tijd is om te schrijven. Opgeleid als socioloog, had hij zitting in de kunstraad van Rotterdam. Het verzoek van NRC Handelsblad om een bijdrage over het kunstbeleid en daarna om andere stukken was het begin van zijn schrijverschap. Jarenlang schreef hij vooral journalistiek, het onlangs verschenen Yemma is zijn literaire debuut.

Yemma gaat over het jaar dat zijn moeder na een herseninfarct doorbracht in een verpleeghuis. Op een persoonlijke manier doet hij verslag van die periode met veel frustratie en verdriet maar ook wel hilariteit. Na het infarct onmachtig om te communiceren, zat zijn moeder in een vreemde omgeving totaal opgesloten in zichzelf.

Opname: Zwijndrecht, 18 april 2013.