Literaire videos en podcasts
Ellen Deckwitz Door: Iris Koppe en Joey Boink (Datum opname: 01-09-2015)
In Zo word je een geweldige dichter, een nieuw deel in de Schrijfbibliotheek van Atlas Contact, reikt Ellen Deckwitz de beginnende en gevorderde dichter inzichten en instrumenten aan om van een idee, een beeld, een gevoel of een inval een sterk gedicht te maken. Eerder dit jaar verscheen van haar De blanke gave, een bundel vol krachtige gedichten en ontroerende beelden.

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens sprak met haar over deze recente uitgaven. Joey Boink bediende de camera, Iris Koppe tekende voor de regie.

Ellen Deckwitz from BNL Literatuurplein on Vimeo.

Adriaan van Dis Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 18-11-2011)
‘Ik weet niet of het lukt ooit ergens thuis te zijn. Als ik iets ben, dan een zwerfhond. Het mooiste dorp is het dorp onder je schedeldak. Het mooiste landschap is het landschap met je ogen dicht.’ Het landschap dat Adriaan van Dis overal met zich meedraagt, is het landschap met de duinen bij Bergen aan Zee, waar hij geboren en getogen is. Dat landschap van zijn jeugd is verbonden met de herinneringen aan zijn familie, die hij, hoe bizar ook, blijft koesteren. Hun verhalen hebben hem geïnspireerd tot het maken van de serie Van Dis in Indonesië die hij momenteel aan het monteren is, waarin hij het Indië van zijn ouders confronteert met het moderne Indonesië. ‘Met een fotoalbum uit Bergen aan Zee ga ik de rimboe in.’ Het was ook in Bergen dat hij als kind door een boek van zijn grootvader met foto’s van mensen met allerlei verschrikkelijke kwalen gefascineerd raakte door het afwijkende. Die fascinatie heeft hij nu vorm kunnen geven in de expositie ‘Enge dingen’ in museum Meermanno. Ook in het aangetaste lichaam, in het monsterlijke, ziet hij het menselijke. Op zijn reizen heeft hij altijd gezocht naar gebieden waar kleuren tegen elkaar aanwrijven. In Parijs voert hem dat naar de buitenwijken waar blanken zich gewoonlijk niet vertonen. De wijken waar de mensen wonen die het gevoel hebben er niet bij te horen, waar Europeaan een synoniem is voor racist. Het Parijs toch ook, waar hij met een bepaalde lichtval over de Seine, weer het gevoel heeft in Bergen aan Zee te zijn.
Jan Donkers Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 30-03-2015)
In 1968 besloot Jan Donkers, toen 25 jaar oud, te stoppen met het schrijven over rock-‘n-roll in de Volkskrant. Voor zijn gevoel kon hij niet langer blijven hangen bij die kindermuziek uit zijn jeugd. Hij herkende zich in de woorden van Mick Jagger die in 1964 de Stones nog twee jaar had gegeven. Langer kon het niet duren. Maar vijftig jaar later zijn ze de Stones er nog en staat Jagger nog te zingen en te dansen en te springen op het podium.

Gaandeweg ontdekte Donkers dat zijn lievelingsmuziek geen kindermuziek is. Zij was meegegroeid met de generatie die de volwassenheid steeds maar probeerde uit te stellen. Zo heeft ook rock-‘n-roll nooit een midlifecrisis gehad. Zij is zich blijven vernieuwen en is een universeel idioom geworden. In Rock-‘n-roll voorbij de midlifecrisis heeft Donkers vorm gegeven aan de vijftig jaar die hij met deze muziek heeft geleefd. Het is dan ook zijn laatste boek over muziek, weet hij. Maar hoe vaak heeft hij al niet aangekondigd te stoppen met het schrijven over muziek…?
Opname: Studio KXR Radio, 30 maart 2015.
Mirthe van Doornik Door: Erik Jan Harmsns (Datum opname: 21-08-2018)
Als ik denk aan familie, denk ik aan die dichtregel van Vasalis: Ik heb mezelf nog van geen ding bevrijd. Familie is zoiets groots en gecompliceerd, kún je je daar ooit van bevrijden? Kún je ontsnappen, of moet je toch loyaal blijven?" Erik Jan Harmens sprak met Mirthe van Doornik over haar debuutroman, 'Moeders van anderen'.
Frederik van Eeden Door: Herman van den Eerenbeemt
Unieke, nooit eerder vertoonde beelden van Frederik van Eeden, in het kader van een theatervoorstelling van De kleine Johannes ter gelegenheid van zijn 70ste verjaardag in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag.
Zie het nieuwsbericht hierover d.d. 12 februari 2010 op Literatuurplein.
Anna Enquist Door: Iris en Klaas Koppe
De tweestemmigheid die in het begrip ‘contrapunt’ besloten is, zit ook in de opbouw van de roman Contrapunt. Die is opgebouwd uit twee verhaallijnen. De eerste is die van een vrouw die de Goldbergvariaties van Bach instudeert en op allerlei pianotechnische problemen stuit. De tweede is een reeks losse vignetten uit het leven van de dochter van die vrouw. Of ze met Contrapunt een punt achter haar werk heeft gezet, kan Anna Enquist nog niet inschatten. Ze wil graag nog een spannende roman schrijven over de wereld van de psychotherapie, maar beseft dat ze dan eerst veel research moet doen, vergelijkbaar met die voor de historische roman De thuiskomst. Het schrijven daarvan stelde haar in staat enige afstand te nemen van het drama dat haar leven beheerste. Verder vertelt ze onder meer over haar voetballiefde en haar contacten met Herman Koch, Frans Thomése en Henk Spaan, met wie ze in een busje voor Hard Gras on tour gaat.
Opname: Haarlem, 9 april 2009
Kees Fens Remco Campert Door: Sia Hermanides en Iris Koppe
Het gedicht ‘Op de Overtoom’, voorgelezen door Remco Campert en geanalyseerd door Kees Fens.
Herman Finkers Door: Iris en Klaas Koppe
Als een voorstelling van Herman Finkers is afgelopen, krijgt die nog een ‘nagolf’ in een cd, een dvd en een boek. Op het podium denkt hij vooral aan het effect, bij een tekst om te lezen aan de onderliggende lijn. Van al zijn voorstellingen werkt dat bij Na de pauze het best. ‘Daar loopt het allemaal mooi parallel.’ Het is ook zijn minst visuele voorstelling. Met zo weinig mogelijk middelen wilde hij zoveel mogelijk vertellen. Het lijkt hem wel interessant nu eens rechtstreeks een boek te schrijven, rechtstreeks een cd op te nemen met nieuwe liedjes of rechtstreeks een cursus Marialogie voor tv te maken.

Hij vertelt ook over de drie plekken in Nederland die rusten op oale grond, over een mogelijke Mariakapelletjesstop, over de Twentse boer, de grote mysticus Reve en Willem Wilmink, wiens urn niet met zijn weduwe mee is verhuisd naar Almere.
Beuningen, 19 augustus 2009.
Jan Geurt Gaarlandt Door: Iris en Klaas Koppe
Otto de Kat was dit jaar een van de weinige Nederlandse auteurs die was uitgenodigd om op te treden op het Edinburgh Book Festival. Zijn roman De inscheper, net als Man on the Move in het Engels verschenen, wordt in The Independent geprezen als ‘a novel of extraordinary power and moral beauty, executed with a poet’s intricate artistry’. Hij verheugt zich ook op het tweede leven dat zijn roman Julia die hem het meest na aan het hart ligt, begin volgend jaar door de Duitse vertaling zal krijgen. Anders dan in Nederland treedt hij wel eens op in Duitsland, waardoor hij er nu een eigen publiek heeft. In Nederland blijft hij bewust in de luwte van zijn pseudoniem, omdat hij als schrijver beoordeeld wil worden en niet als criticus, wat hij ook is geweest, of als uitgever.
Opname: Noorderpier IJmuiden, 7 september 2009.
Rodaan Al Galidi Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 01-06-2016)
‘Als je geen paspoort hebt en geen verblijfsvergunning, dan sta je naakt tegenover het systeem. En het systeem staat naakt tegenover jou, net als bij een bokswedstrijd. Het is genadeloos als je geen nummertje hebt. Dan ben jij helemaal geen mens.’

Erik Jan Harmens sprak met Rodaan Al Galidi over zijn roman Hoe ik talent voor het leven kreeg en over zijn recent verschenen dichtbundel Koelkastlicht.