Literaire videos en podcasts
De kleine Johannes Door: Herman van den Eerenbeemt
Unieke, nooit eerder vertoonde beelden van Frederik van Eeden, in het kader van een theatervoorstelling van De kleine Johannes ter gelegenheid van zijn 70ste verjaardag in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag.
Zie het nieuwsbericht hierover d.d. 12 februari 2010 op Literatuurplein.
De kronieken van S. Montag Door: Iris en Klaas Koppe
‘Een boek dat gaat over het plankton van de geschiedenis, over de mini-gebeurtenissen die de grote verhalen voeden, de kleinigheden die alles zeggen, de zo snel vergeten lijfgeur van het verleden.’ Zo typeert Geert Mak De kronieken van S. Montag : Nederland 1975-2010, het boek dat zaterdag 6 februari op ‘De nacht van de columnist’ in de Amsterdamse Stadsschouwburg wordt gepresenteerd en waarvoor hij de inleiding schreef. In een winters Amsterdam vertelt Henk Hofland hoe S. Montag op 60-jarige leeftijd in Café Scheltema in Amsterdam werd geboren en welke rol Nico Scheepmaker daarbij speelde. Nog altijd schrijft Montag, forever zestig, columns voor de NRC met de naïeve, onbedorven oogopslag van toen, waarbij vooral de kleinigheden hem niet ontgaan. Zeer tot zijn ongenoegen is alles veranderd en dat is in ieder geval iets waarover zijn scheppper Hofland niet anders denkt.
Amsterdam, 24 januari 2010
De kus van een clown Door: Sia Hermanides en Joey Boink (Datum opname: 01-06-2015)
De loopjongen Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 18-03-2012)
‘Ik maak deel uit van een generatie verraders… Ik ben door verraad besmet, ik ben aanwezig geweest.’ Dat zei Gerrit Komrij in juli 2003 in zijn Ruigoordrede. De verraders zijn z’n leeftijdgenoten, de generatie van mei 1968, van provo en verbeelding, van de nieuwe muziek en nieuwe beeldentaal. De oproerkraaiers van toen zijn de regenten van nu. Na het echec van de hooggestemde idealen wisten ze niet hoe snel ze zelf op de vrijgekomen stoelen en achter de geldkranen plaats moesten nemen. Zij zijn verantwoordelijk voor de crisis van nu. Terwijl alles opnieuw is vastgeroest en jongeren hun geloof in de toekomst hebben verloren, doen de politici of hun neus bloedt.
In zijn roman De loopjongen heeft hij dat vormgegeven in het verhaal van een vroegere schoolvriend die, bezield met idealen, als student was geronseld door de BVD. Hij heeft van diens verhaal fictie gemaakt, omdat hij het, zonder nostalgie, door wilde trekken naar de huidige tijd. En ook omdat hij wilde begrijpen hoe een goed mens terecht kan komen in de wereld van wat we nu het terrorisme noemen.
De man van vroeger Door: Iris Koppe en Joey Boink (Datum opname: 10-09-2015)

Erik Jan Harmens in gesprek met Victor Schiferli over De man van vroeger, na Aan een open raam (2000), Verdwenen obers (2005) en Toespraak in een struik (2008) diens vierde dichtbundel.

De dichter licht onder meer toe wie de man van vroeger is of zou kinnen zijn en waarom hij een aantal door hemzelf gemaakte foto's in de bundel heeft opgenomen.

Regie: Iris Koppe. Camera: Joey Boink.
Opname: 10 september 2015.
De relishow Door: Iris en Klaas Koppe
Voor Arie Boomsma die eind oktober als romanschrijver debuteert met De relishow, is schrijven niet wezenlijk anders dan televisieprogramma’s maken. Hij hoopt mensen ermee aan het denken te zetten, te inspireren om anders naar de dingen te kijken. Literatuur moet je van ideeën kunnen bevrijden, een nieuwe visie kunnen bieden, zonder ook maar enigszins dogmatisch te worden. Zijn visie op de maatschappij heeft hij in de roman verpakt in een verhaal over een door het publiek op handen gedragen evangelist die optreedt, zoals hij dat zelf omschrijft, onder een artiestennaam.
De idealistische kant van het geloof komt zo samen met de glamour, het showelement, het louter aan roem ontlenen van autoriteit. De roman is niet zonder humor, al is Boomsma zich terdege bewust van het steeds groter spanningsveld tussen religie en humor. Humor over religie kan snel ontaarden in spot. Door het maatschappelijke aspect, de visie op de samenleving, is de roman niet alleen interessant voor mensen die geloven. ‘Hij is veel breder.’
Opname: Marken, 22 augustus 2011
De stok van Schopenhauer Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 03-01-2013)

De stok van Schopenhauer, het nieuwste boek van H.C. ten Berge, is een kroniek van twee en meer levens. Centraal in deze roman, gesitueerd in de jaren tussen 1890 en 1933 in München en Hannover, staan de vrijgevochten gravin Franziska zu Reventlow en de filosoof en publicist Theodor Lessing. Tussen hen figureert de psycholoog en filosoof Ludwig Klages. Ook zijn er portretten van talloze mensen rond hen die een actieve rol hebben gespeeld in het cultuurleven van die tijd, onder wie de Nederlandse dichter Albert Verwey.

Met deze documentaire roman heeft Ten Berge een nieuwe vorm in zijn oeuvre geïntroduceerd, geheel anders ook dan zijn eerdere romans. Een schrijver als hij, die als motto heeft ‘Ga, ik weet niet waar. Haal, ik weet niet wat’, wil zich niet steeds herhalen en gaat op zoek naar de onbekende weg. Hij hoopt dat er ook lezers zijn die nieuwsgierig zijn naar deze onbekende weg, te meer daar hij De stok van Schopenhauer in eigen beheer heeft uitgegeven. Zijn uitgever weigerde het boek met het argument dat het ‘niet urgent’ zou zijn en eiste dat er zo’n 250 pagina’s zouden worden geschrapt. Des te fijner is het dat inmiddels de eerste druk van deze onverkoopbaar geachte roman, ondanks een totaal gebrek aan publiciteit, is uitverkocht en dat de tweede druk net is verschenen.

Opname: Zutphen, 3 januari 2013.
De tolk van Java Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 08-04-2016)
‘Je kunt wel geslagen worden door je vader, maar je wordt wél aangeraakt.’ Erik Jan Harmens sprak met Alfred Birney over ‘De tolk van Java’, zijn onlangs verschenen roman over de jeugd van zijn moeder (in Brabant) en die van zijn vader (op Oost-Java) en hoe hij zelf, getergd door geweld, verlating en ontworteling, zijn tienerjaren op een internaat doorbrengt.
De vrouw die Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 20-12-2016)
Erik Jan Harmens sprak met filosoof en publicist Simone van Saarloos (1990) over haar bij Nijgh & Van Ditmar verschenen debuutroman De vrouw die.
Dictators op de thee Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 16-09-2011)
‘Je kunt er beter zevenduizend omleggen dan eentje.’ Dat kreeg een advocaat die vaak voor het Strafhof in Den Haag werkt, te horen van een ‘gewone’ moordenaar. Die verwees daarmee naar de omstandigheden in het Paviljoen in Scheveningen waar de verdachten van misdaden tegen de menselijkheid zich ophouden. Staande voor de gevangenis in Scheveningen, vertelt Guus Bauer over zijn nieuwe roman Dictators op de thee. Daarin brengt hij alle dictators van de wereld samen in een geïsoleerd flatgebouw in de oerbossen van Tsjecho-Slowakije. Hoe gedragen de Mugabes en Kim Jung-uns van deze wereld zich als ze geen macht kunnen uitoefenen over hun omgeving en uniformen moeten maken voor de VN? Dat flatgebouw bestaat overigens echt. Eind jaren ’60 werd het gebouwd voor de inwoners van drie gehuchten die plaats moesten maken voor een militair terrein. Dictators op de thee past, na De tuinman van Niemandsland en Heimwee heeft een kleur, in het rijtje boeken van Bauer over het Oostblok en de val van de Muur. Hij vertelt ook waarom zijn toch al niet geringe drive om te lezen en erover te schrijven nu nog veel groter is dan anders. De afgelopen maand heeft hij niet minder dan 22 auteurs geïnterviewd.