Literaire videos en podcasts
Dier, bovendier Door: Iris en Klaas Koppe
Al zijn boeken gaan over maakbaarheid en verwoesting, zo besefte Frank Westerman onlangs. In dat perspectief ligt Dier, bovendier in het verlengde van zijn eerdere werk, zeker van El negro en ik. Dat nieuwe boek gaat over de maakbaarheid van de mens, maar dan via de spiegel van de maakbaarheid van het paard. Beginnend bij een Lipizzanerhengst die hij zelf heeft gekend, daalt hij drie tot vier generaties af en overziet daarmee de hele geschiedenis van de twintigste eeuw.

Eeuwen van veredeling en het toedichten van eigenschappen door de mens hebben de Lipizzaner gemaakt tot wat hij nu is, het schier volmaakte dier. Wat zegt dat over de eigen onvolmaaktheid en over de maakbaarheid van de mens? En gaat de mens uiteindelijk zichzelf klonen, zoals in mei van dit jaar voor het eerst met de Lipizzaner is gebeurd? De impact daarvan zal dan groter zijn dan die van het computertijdperk.
Opname: Amsterdam, De Hollandsche Manege, 23 september 2010 en Voorschoten, 4 oktober 2010.
Met Frank Westerman, Atjan Hop en Neapolitano Elvira.
Dit is de beste aller tijden Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 11-09-2017)
Onlangs verscheen van Hans Plomp (1944) een bloemlezing uit vijftig jaar dichtwerk, getiteld 'Dit is de beste aller tijden'. In het dorp Ruigoord sprak Erik Jan Harmens met de jubilaris over zijn poëzie, over het leven in een culturele vrijhaven en over zijn recente gesprekken met de acht jaar geleden overleden dichter Simon Vinkenoog.
Dooier op drift Door: Iris Koppe en Joey Boink (Datum opname: 09-02-2013)
Het is toch wel uniek, aldus Charlotte Mutsaers, dat je je in twee steden helemaal thuis en vertrouwd voelt. Ze verdeelt haar tijd tussen Amsterdam en Oostende, dat ze meer dan dertig jaar geleden heeft ontdekt. Dat de Koningin der Badsteden haar zo sterk heeft geïnspireerd, heeft tot een blijvende liefde geleid. Oostende is ook de stad van de schilder James Ensor, voor wie zij een gedicht heeft gemaakt dat in haar recent verschenen bundel Dooier op drift is opgenomen.
Opname: Oostende, 9 februari 2013.
Duel Boekenweek-CV 2010 Door: Iris en Klaas Koppe
Aan de hand van het Boekenweek CV, het cadeau van de bibliotheken in de Boekenweek, maakt Joost Zwagerman een reis door de tijd en door zijn werk. Hij vertelt hoe hij als schrijver die jongen uit Alkmaar is gebleven, die voor elk nieuw boek zijn onschuld en verwondering moet herwinnen. Ook de hoofdpersonen in zijn romans en verhalen, zo valt hem op, moeten leren in de wereld te staan. Een schrijver heeft de heilige plicht met blijvende nieuwsgierigheid de wereld te bekijken om niet van een angry young man een grumpy old man te worden.
Over zijn Boekenweekgeschenk Duel vertelt hij bij het epicentrum van de vertelling, de bouwput van het Stedelijk Museum, het Hollands Museum in Duel. Hij sprak daar niet alleen met museumdirecteuren maar tevens met de opzichter van de verbouwing, zodat ook de gegevens in het verhaal over stalen leggers en granieten steentjes volkomen authentiek zijn.
Opname: Rotterdam en Amsterdam, 27 februari en 1 maart 2010
Duizend dagen in China Door: Iris en Klaas Koppe
Na haar eerste bezoek aan China in 1980 nam Bettine Vriesekoop zich voor er nooit meer terug te keren. Het was toen nog een heel ander land met nauwelijks westerse invloeden. Maar de herinnering aan de gastvrijheid van de mensen en aan het onnavolgbare van de taal deed haar op die beslissing terugkomen. Ze raakte daarna zelfs zo geïnteresseerd in de Chinese cultuur dat ze in Leiden sinologie ging studeren. Al maakte ze die studie door persoonlijke omstandigheden niet af, toch wist ze inmiddels zoveel over China dat ze solliciteerde op de vacature bij NRC Handelsblad voor een correspondent in Peking en werd aangenomen. Het lange verblijf in China heeft haar met andere ogen naar het eigen land doen kijken. Veel overeenkomsten tussen Chinezen en Nederlanders zijn er niet, op de handelsgeest na. Zelf is ze er goed in geworden om tegelijk met heel verschillende dingen bezig te zijn, zoals nu met het ambassadeurschap van het WK tafeltennis in mei in Rotterdam én met het schrijven.‘En dat is ook heel Chinees.’
Opname: Amsterdam 15 februari 2011.
Een blik jodenkoeken Door: Iris Koppe en Joey Boink (Datum opname: 07-05-2013)
‘Je eerste boek, daar doe je eigenlijk je hele leven over,’ aldus Jessica Meijer. Dat eerste boek is Een blik jodenkoeken, het autobiografische relaas over haar worsteling met de plotselinge dood van haar vader Ischa, die overleed toen zij tien was. Er kwam zoveel over haar heen dat ze alle emoties op slot zette en haar gevoelens voor de buitenwereld verborgen hield.

Doordat hij bekend was, werd zij echter op onverwachte momenten met hem geconfronteerd en met haar onverwerkte verdriet. Doordat ze zoveel wegstopte, raakte ze langzaam in de greep van de eetziekte boulimia. Niet lang nadat ze daarvan genezen was, wist ze dat boulimia het onderwerp zou zijn van haar boek, ook omdat er nog slechts weinig bekend over is en er een taboe op rust. Nu het boek er is, is er ruimte gekomen om andere verhalen te schrijven.

Opname: Amsterdam, 7 mei 2013.
De hele familie van Willem van Toorn komt uit de Betuwe, maar zelf groeide hij, als het ware tussen twee landschappen, op in Amsterdam. Het landschap, en de uitverkoop ervan in Nederland aan het marktdenken, speelt een grote rol in zijn werk, heel nadrukkelijk in de roman Een leeg landschap en het pamflet Projekt Nederland. Hij spreekt met de schilder Willem den Ouden, met wie hij zich heeft ingezet voor het behoud van het rivierenlandschap. Ze konden de vernietiging ervan bij de dijkverzwaringen in de jaren ’90 niet tegenhouden, maar wisten toch te bereiken dat het meanderen van de dijken rond de Waal behouden bleef. Eind dit jaar verschijnt Het grote landschapsboek, een keuze uit de stukken die Van Toorn de laatste vijftien jaar schreef over het landschap en onze omgang ermee.
Opname: Varik (Betuwe), 29 april 2010
Een vlucht regenwulpen Door: Iris en Klaas Koppe (Datum opname: 22-10-2014)
Maarten ’t Hart schreef Een vlucht regenwulpen in 1971, meteen na Stenen voor een ransuil en Ik had een wapenbroeder. Het was eigenlijk een spin off van dat tweede boek omdat hij nog niet klaar was met het verhaal daarin over de Maarten die in de Vlietlanden woont en een vluchteling opneemt. Na de teleurstellende verkoop van de beide eerste romans wilde de uitgever echter dat hij met iets anders zou komen dan met weer een roman. Zo bleef Een vlucht regenwulpen zeven jaar in de la liggen. Toen het in september 1978 verscheen, liep het vanaf de eerste dag als een trein. De ene druk volgde op de andere. Het werd het boek dat zijn leven zou veranderen. Door het succes ervan kon hij later zijn baan bij de universiteit opzeggen om zich geheel aan het schrijven te wijden.
Ondanks de voornaam Maarten van de hoofdpersoon is Een vlucht regenwulpen geen autobiografische roman. Het is een meditatief, treurig boek over een eenzaam mens. Juist omdat het over isolement gaat, heeft het waarschijnlijk zoveel mensen aangesproken.
In februari verschijnt zijn nieuwe boek, Magdalena, over zijn moeder die op haar 92ste is overleden. Het is geen roman, meer een poging een biografie van haar te schrijven en daarin te laten zien hoe het strakke, calvinistische geloof een leven kan verwoesten. En ook vertelt hij waarom er geen vervolg komt op de moestuinserie van de VPRO…
Opname: Warmond, 22 oktober 2014.
Ergens slapen de anderen Door: Erik Jan Harmens (Datum opname: 12-10-2016)
Vanuit Poëziecentrum Nederland in Nijmegen gaat Erik Jan Harmens in gesprek met dichter Marijke Hanegraaf (1946), die in 2001, dus pas op 55-jarige leeftijd, debuteerde en onlangs bij De Arbeiderspers haar vierde dichtbundel publiceerde: Ergens slapen de anderen. Een bundel over afstand, 'stampen' en geloven, en het vinden van zekerheid (en ook weer niet) in de wetenschap.
Ezels Door: Iris Koppe en Joey Boink (Datum opname: 12-12-2013)
‘In de loop van niet veel meer dan een decennium is Sanneke van Hassel uitgegroeid van een beginnend auteur tot een stedelijke, regionale, nationale en internationale speler van belang. Ze heeft niet alleen zelf een indrukwekkende reeks verhalen gepubliceerd, ze heeft ook het verhaal als genre fris op de literaire kaart gezet… Ze is een Rotterdamse auteur die zowel door de thematiek van haar werk als door haar activiteiten in de stad, in het land en in de wereld kosmopoliet is in de praktijk.’

Aldus de jury die de Anna Blaman Prijs 2013 toekende aan Sanneke van Hassel. De prijs werd op 12 december in het Stadhuis van Rotterdam aan haar uitgereikt. Wat ze mooi vindt aan korte verhalen, is dat een verhaal een soort ingedikte werkelijkheid is, of een uitsnede van die werkelijkheid. Als schrijver moet je meteen ter zake komen, en dat ook nog op een spannende manier. Als kind verzon ze elke dag ’s avonds in bed verhalen. Later op de Schrijversvakschool bleek het korte verhaal haar heel goed te liggen en begon ze bewust schrijvers van korte verhalen te lezen. In haar nieuwste bundel heeft ze voor haar gevoel nog meer dan voorheen hele verschillende personages gecreëerd die misschien af en toe wel iets voor elkaar krijgen, ‘maar dan op een hele kleine, persoonlijke manier’.
Opname: Rotterdam, 12 december 2013.